پسر خورشید

                تمام شد

                             سال نو مبارک

بنام خدا

من اگر اشک به دادم نرسد می شکنم.

 اگر از یاد تو یادی نکنم می شکنم بر لب کلبه محصور.

وجود من اگر در این خلوت خاموش سکوت اگر.

 از یاد تو یادی نکنم می شکنم اگر از حجر تو.

 آهی نکشم تک و تنها به خدا می شکنم  می شکنم.

وبلاگم که خیلی وقته تعطیل بوده الانم که اومدم یه شهر دیگه دیگه بدتر

حقیقت اصلا فرصت نمیکنم که به وبلاگها سر بزنم و نظر بزارم اینایی هم که گذاشتن واقعا نظر

لطفشونه.

راستی اگه خواستین که از وبلاگ خواهرم هم با خبر بشین یا از وبلاگ خودم به این ای دی پی ام  بدین بهتون خبر میدم.

اینم وبلاگ خواهرمه دختر خورشید

اینم ای دیهای خودم        Kamy_Pires7 & lllFreezlll

   سلام

بعد از مدت زیاد اومدم وبلاگ رو آپ کنم ممنونم از همه کسانی که بهم نظر

میدادن حقیقتش اصلا فکر نمیکردم که این همه بهم لطف کنن.

خوبه بگم که چطور شد که به وبلاگ نویسی رو اوردم:

یکی از دوستام بعد از مدتی بود که بهم گفت کامیار من یه فضا درست کردم

که بشه توی اون مطالب یا حرف دل یا هر چیزی رو اونجا گذاشت و همه بتونن

بخونن.

خوشم اومد که ببینم چطوره منم یکی درست کردم.

اولین وبلاگم تو قسمت پرشن بلاگ بود ولی خیلی کم دیدن میکردن از وبلاگ ها

و اصلا اعضای فعالی نداشت.

بعد از مدتی همون دوستم بهم گفت که بیا بریم تو بلاگفا یه وبلاگ درست کنیم

هم سرعت بالا اومدن بالاست هم امکانات بهتری داره.

اومدیم و وبلاگهامون رو ساختیم تا حالاش که خیلی راضی هستم و از مسئولان

انجمن وبلاگ نویسان بلاگفا از اینجا تشکر میکنم بابت ساخت همچین پاپگاه

تبادل اطلاعات .

این هم تاریخچه وبلاگ نویسی من

   سلام

                                    آدم که یاد گذشته هاش میوفته

                                چشمونش از گریه اشک آلود میشه

                                تصویری از روزهای رفته می بینه

                               که در اون هر چهره ای نابود میشه

                                هر پرستوای که به سویی می پره

                                   خبر پایون فصلی رو میبره

                              هر گل تازه ای که چشم باز می کنه

                               به خودم میگم که این روز می گذره

                                                              میگذره

                                                                     میگذره

                                     کوچه های تهرون قدیما

                                    پرز آواز نشاط بچه ها بود

                                هر فرنگی در اون دنیای کوچک

                               قصه هاش شیرین ترین قصه ها بود

                               هر پرستویی که به سویی می پرید

                                  خبر آغاز فصل ها رو میشنید

                                 هر گل تازه ای که چشم باز نبود

                                 شاهد روزهای خوب کودکی بود

                                                          کودکی بود

                                                                   کودکی بود

                                              (( فرامرز اصلانی ))

با سلام        

                           نیمه شبی مستی بگذشتم از ویرانه ای

                           ناگهان چشم مستم خیره شد به ویرانه ای

                             نرم نرمک جلو رفتم تا کنار پنجره

                              ناگهان دیدم صحنه ای دیوانه ای

                           مادری مات و مبهوت همچون پروانه ای

                              پدر کور و فلج افتاده در گوشه ای

                         پسرک از سوز و سرمای می زند دندان به لب  

                          دخترک مشغول عیش و نوش با بیگانه ای

                             بعد از آن لعنت فرستادم بر خودم

                         که دیگر مست نروم به سوی هر ویرانه ای

                   تا نبینم دختری عشق رو می فروشد به هر نان خانه ای

                                                                استوار باشین

           سلام

                                              ای دوست این روزها        

                                          با هر که صمیمی میشوم

                                 احساس میکنم که آنقدر باهم دوست بوده ایم

                                          که دیگر وقت خیانت است

                                             امیدوام هیچ وقت خیانتی در کار نباشه

                 استوار باشین و برقرار